این متن از دل یک تناقض بیرون آمده است: جایی که موسیقی، نه بر پایهی حقِ بیان هنری، بلکه بر اساس «تحریک نشدنِ» حاجآقا حلال اعلام میشود. در جمهوری اسلامی، صدا زمانی مجاز است که میل قدرت را مخدوش نکند؛ و هنر، تنها تا جایی تحمل میشود که آینهی حقیقت نباشد.
آنچه در محاسبات اولیه دونالد ترامپ بهعنوان جنگی «کوتاه و کمهزینه» تصویر شده بود، بهسرعت وارد مرحلهای فرسایشی شد؛ جایی که هزینهها تصاعدی بالا رفت اما هیچیک از طرفین به پیروزی راهبردی دست نیافت. این جنگ نه با فتح، که با بازدارندگی درونجنگی متوقف شد؛ آتشبسی شکننده که بیش از آنکه نشانه صلح باشد، سند ناتوانی طرفها در عبور از آستانههای پرهزینه است. #تحلیل_جنگ #بازدارندگی
بر اساس گزارش منتشرشده در اعتمادآنلاین، مجموع داراییهای مسدود یا توقیفشدهٔ ایران در بانکها و مؤسسات مالی خارجی از سال ۱۳۵۸ تاکنون، رقمی بین ۱۲۳.۷۱۴ تا ۱۶۷.۰۱۴ میلیارد دلار برآورد میشود. این حجم عظیم از منابع مالی، در نگاه اقتصادی و حقوق بشری، صرفاً یک عدد نیست، بلکه نشاندهنده ظرفیتهای از دسترفته در حوزه توسعه، رفاه عمومی و عدالت اجتماعی است.
این داراییها میتوانستند نقش تعیینکنندهای در بهبود وضعیت معیشتی، تقویت نظام سلامت و توسعه زیرساختهای حیاتی کشور داشته باشند، اما در چرخهای پیچیده از تحریمها و منازعات حقوقی بینالمللی، همچنان در حسابهای مسدود باقی ماندهاند. ادامه مطلب...
#حقوق_بشر #حق_توسعه #تحریم #اقتصاد_ایران #MahsaAmini #مهساامینی #vvmiran @baschariyat #کانون_دفاع_از_حقوق_بشر
همزمان با آتشبس شکننده در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، حاکمیت از توقیف اموال بیش از ۴۰۰ فعال رسانهای، سیاسی و فرهنگی خارج از کشور خبر داد؛ اقدامی که از نگاه ناظران، نه یک تصمیم قضایی، بلکه ادامه همان جنگی است که سالهاست علیه جامعه مدنی جریان دارد. مصادره اموال، در این چارچوب، به ابزاری برای حذف صداها و ایجاد رعب فراسرزمینی بدل شده است. #مصادره_اموال #سرکوب_فراسرزمینی
صبح چهارشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵، مراسم چهلمین روز یادبود علی خامنهای در کلیسای سرکیس مقدس تهران برگزار شد. سخنگویان رسمی، از «رهبر عظیمالشأن انقلاب» سخن گفتند و بر وحدت میان ادیان تأکید کردند. اما برگزاری این یادبود در مکانی متعلق به اقلیت مسیحی، پرسشهای عمیقی درباره اهداف سیاسی و رسانهای آن ایجاد میکند. آیا این مراسم نشانه همدلی ملی است یا صرفاً نمایش قدرت و مشروعیتبخشی؟
در جهانی که اکثریت کشورها مجازات اعدام را لغو کرده یا عملاً کنار گذاشتهاند، ایران همچنان در شمار معدود کشورهایی است که اعدام را نهتنها حفظ کرده، بلکه به شکلی گسترده اجرا میکند. این تداوم، اعدام را از یک «مجازات کیفری» به ابزاری سیاسی برای ایجاد رعب، مهار اعتراض و کنترل جامعه بدل کرده است؛ ابزاری که بارها با واکنش نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی جهانی روبهرو شده است. #اعدام #سیاست_مرگ
حلالِ صدا، حرامِ اعتراض؛ موسیقی در ترازوی میلِ قدرت این متن از دل یک تناقض بیرون آمده است: جایی که موسیقی، نه بر پایهی حقِ بیان هنری، ب...
