در اردیبهشت ۱۳۹۸، کامران برای همکاری در پروژه بازگشت شیر آسیایی به ایران، به باغوحش ارم تهران منتقل شد و نامش به «هیرمان» تغییر یافت. ورود او با پوشش گسترده رسانهای و تبلیغات «بازگشت شیر ایرانی» همراه بود.
اقتصاد۲۴- اردیبهشت سال ۱۳۹۸ و در کوران خبری گسترده، یک شیر آسیایی از باغوحش بریستول انگلستان به باغوحش ارم ایران آمد. نامش «کامران» بود و برای همکاری در پروژه بازگشت شیر آسیایی به ایران، به تهران منتقل شد. نامش را در کشورمان به «هیرمان» تغییر دادند. ورود این شیر با پوشش گسترده رسانهای و تبلیغات «بازگشت شیر ایرانی» همراه بود، اما در روزهای گذشته هیرمان در سکوت خبری در باغوحش ارم از دست رفته است و از آن نگرانکنندهتر، واکنش اداره محیطزیست تهران بود که بدون ارائه هیچ مستنداتی و در اظهار نظری عجیب «کهولت سن» را عامل مرگ اعلام کرد. در حالی که این شیر تنها ۱۲ سال سن داشت. ورود پر سر و صدا و مرگ در سکوت، نه تنها سرنوشت یک شیر، که آینهای از وضعیت باغوحشها و مسئولیتگریزی برخی مدیران است.
ماجرای بازگشت شیر آسیایی به ایران، داستانی است که از یک جفت شیر در باغوحش بریستول انگلستان آغاز شد. «کمال»، شیر نر و شیر ماده به اسم «شیوا» در سالهای حضورشان در باغوحش بریستول چهار توله به دنیا آوردند.
نخستین زایمان موفق آنها در دسامبر ۲۰۱۰ بود که دو توله به نامهای جایندرا (Jayendra) و کالیانا (Kalyana) متولد و بعدها برای مشارکت در برنامههای حفاظتی اتحادیه باغوحشهای اروپایی (EEP) به باغوحشهای دیگر منتقل شدند. دو سال بعد، در نوامبر ۲۰۱۲، کمال و شیوا دوباره صاحب دو توله نر شدند با نامهای «کامران» و «کتان».
این دو توله شیر بهصورت دستی توسط انسان بزرگ شدند، چرا که مادرشان توان پرورش طبیعی آنها را نداشت. تنها چند روز پس از تولد این تولهها، کمال (پدر خانواده) جان سپرد. این دو توله شیر به سرعت به نماد برنامه حفاظتی شیر آسیایی در بریتانیا بدل شدند. سرنوشت آنها، اما متفاوت بود.
