اگر فقط اندکی عقلانیت…
برخی مسائل آنقدر پیچیدهاند که پاسخهای ساده ندارند؛
اما هیچ پیچیدگیای، توجیه بیعدالتی نیست.
کافی بود فق اندکی عقلانیت در تصمیمها حضور میداشت.
اگر لجاجت جای خود را به گفتوگو میداد،
اگر سیاست، بهجای ماجراجویی، به مسئولیت تکیه میکرد،
اگر اقتصاد کشور ابزار بازیهای ایدئولوژیک نمیشد،
ایران امروز اینگونه زیر آتش بحرانها نمیسوخت.
اگر منابع ملی، بهجای تغذیه ماشین نظامی و موشکی،
صرف آموزش، درمان، آب، برق، هوای پاک و زندگی میشد،
اگر ارزش پول ملی با مذاکرهای هدفمند حفظ میگردید،
فقر تا این اندازه استخوانسوز نمیشد.
اگر اینترنت آزاد از مردم گرفته نمیشد،
اگر راه نفس کسبوکارهای آنلاین بسته نمیگردید،
اگر معیشت مردم قربانی امنیتیسازی دائمی نمیشد،
زندگی روزمره به میدان جنگ خاموش تبدیل نمیگردید.
اگر زندانیان سیاسی آزاد میشدند،
اگر هنرمند بهخاطر یک ترانه یا یک ویدئو به دادگاه کشیده نمیشد،
اگر زنان به نام «ناموس» قربانی قانونگریزی نمیشدند،
اگر کولبران و سوختبران هدف گلوله قرار نمیگرفتند،
اگر آموزش به زبان مادری جرم محسوب نمیشد،
خیابانها به حمام خون بدل نمیگشتند.
اعتراض مسالمتآمیز، حق است؛
اما در ایران امروز، پاسخ حق، گلوله است.
قانون، بهجای پناه مردم، به ابزار سرکوب تبدیل شده
و کرامت انسانی، در هیاهوی امنیت، له میشود.
اگر حتی بخشی از این «اگرها» تحقق مییافت،
ایران امروز، اینچنین زخمی، خسته و سوخته نبود.
این متن، رؤیاپردازی نیست؛
روایت فرصتهایی است که آگاهانه نابود شدند
و حقوقی که عامدانه نادیده گرفته شدند.
#مهساامینی
#MahsaAmini
#vvmiran
@baschariyat
#حقوق_بشر
#ایران
#آزادی
#زندانیان_سیاسی
#کانون_دفاع_از_حقوق_بشر
