گزارشها حاکی از آن است که موج تازهای از بازداشتها با عناوین
کلی و مبهم امنیتی مانند «جاسوسی»، «همکاری با دشمن» و «آشوب»
در سراسر ایران
آغاز شده است؛ اتهاماتی که پیشتر نیز بهعنوان ابزار سرکوب
معترضان، فعالان مدنی و شهروندان منتقد بهکار گرفته شدهاند.
همزمان، وزارت اطلاعات
از بازداشت گسترده شهروندان خبر داده و با تشویق مردم به گزارشدهی
علیه یکدیگر، فضایی از بیاعتمادی، ترس و فروپاشی همبستگی اجتماعی
را دامن زده است؛ رویکردی که یادآور دورههای تاریک سرکوب
سازمانیافته در تاریخ معاصر است.
استفاده از فضای جنگی و بحران امنیتی برای تعلیق عملی حقوق شهروندی،
نه پدیدهای تازه، بلکه الگویی تکرارشونده در ساختار قدرت است.
در چنین شرایطی، مرز میان «امنیت» و «سرکوب» عمداً مخدوش میشود
تا بازداشتهای خودسرانه، بازجوییهای خشونتآمیز و محدودسازی
آزادی بیان توجیهپذیر جلوه داده شوند.
این موج بازداشتها، آزادیهای بنیادین از جمله حق بیان،
حق دسترسی به اطلاعات، حق اعتراض مسالمتآمیز و امنیت فردی
را بهشدت تهدید میکند. اتهامات امنیتیِ فاقد شفافیت،
عملاً امکان دفاع عادلانه را از متهمان سلب کرده و
دستگاه قضایی را به بازوی اجرایی نهادهای امنیتی تبدیل میکند.
تشویق شهروندان به گزارشدهی علیه یکدیگر،
جامعه را به شبکهای از سوءظن و ترس بدل میکند؛
فضایی که در آن اعتماد اجتماعی فرو میریزد و
هر فرد بالقوه به «متهم امنیتی» تبدیل میشود.
این سیاست، نه حافظ امنیت، بلکه ویرانگر بنیانهای
همزیستی مدنی است.
آنچه امروز در حال وقوع است، تشدید ارعاب
و گسترش کنترل بر زندگی خصوصی شهروندان است.
امنیت واقعی از دل احترام به کرامت انسانی
و آزادیهای مدنی زاده میشود، نه از
بازداشت، تهدید و خاموشسازی جامعه.
سکوت در برابر این روند،
به معنای پذیرش عادیشدن سرکوب است.
دفاع از آزادیهای مدنی،
دفاع از حق زیستن بیترس است.
#مهساامینی #MahsaAmini #vvmiran @baschariyat #کانون_دفاع_از_حقوق_بشر