«بی‌تفاوتی مرگبار: شادی در برابر درد دیگران

چگونه ممکن است برخی از هم‌وطنان ما در مواجهه با حمله و ویرانی جشن بگیرند و بی‌تفاوت نسبت به خطرات جنگ و مرگ هزاران انسان واکنش نشان دهند؟ این همان بی‌وجدانگی است که جامعه را از هم می‌پاشد و وجدان اخلاقی را به سکوت و بی‌عملی وادار می‌کند. چه می‌دانند آن‌ها از زخم‌ها و رنج‌هایی که بر دل مردم ایران می‌افتد؟

تماشاچیان بی‌وجدان و وجدان سرکوب‌شده

وقتی انسان‌ها از حمله نظامی یک قدرت خارجی به کشور خود یا مردم خود جشن می‌گیرند، نشان می‌دهند که وجدان‌شان یا خاموش است یا به کلی سرکوب شده است. حملات نظامی، چه از سوی آمریکا باشد چه اسرائیل، تنها باعث مرگ بی‌گناهان، تخریب زیرساخت‌ها و آوارگی هزاران خانواده می‌شود، اما این تماشاچیان بی‌وجدان فقط لحظه‌ای از شادی شخصی خود را تجربه می‌کنند، بی‌آنکه به درد و رنج دیگران فکر کنند. چنین رفتارهایی نه تنها اخلاقی نیست، بلکه مغایر با حقوق بشر و ارزش‌های انسانی است.

بی‌تفاوتی در برابر فجایع انسانی

جنگ هیچ قهرمانی نمی‌شناسد و اولین قربانیان آن، کودکان، زنان و سالمندان هستند. شادی و بی‌تفاوتی نسبت به چنین فجایعی، خود نوعی مشارکت اخلاقی غیرمستقیم در خشونت است. تاریخ نشان داده است که چنین واکنش‌هایی باعث تشدید کینه‌ها، افزایش خشونت و فاصله گرفتن جامعه از مسیر صلح و عدالت می‌شود.

مسئولیت هر شهروند

هر انسان مسئول وجدان خود است. بی‌تفاوتی در برابر مرگ و ظلم، سکوتی است که به نفع زورگو و علیه مظلوم عمل می‌کند. جشن گرفتن از حمله و جنگ، نه تنها بی‌رحمی را مشروع نمی‌کند، بلکه نشان می‌دهد که جامعه هنوز به بلوغ اخلاقی و انسانی نرسیده است. حفاظت از حقوق بشر، مخالفت با جنگ و همدردی با قربانیان، تنها راه مقابله با چنین بی‌وجدانگی است.

#مهساامینی، #vvmiran، @baschariyat، #MahsaAmini، کانون دفاع از حقوق بشر